آیا واقعاً از بهر این همه رنج آمده ایم؟ 😔

فکر می کنم ما واقعاً مصداق واقعی ان الانسان لفی خسر هستیم. یا مثلاً به قوله تعالی خلق الانسان فی کبد... .

واقعاً هر روز سخت تر از دیروز، هر روز غمگین تر و رنجور تر.

واقعاً هم رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر.

ولی مردم خواهش می کنم دیگه شما همدیگه رو اذیت نکنید و آزار ندید. هرکسی بدبختیای خودشو داره، هرکسی با رنج‌های خودش کرفتاره. دیگه شما بیشترش نکنید.

اوضاع مملکت هم که درست نیست و نمیشه هم، حداقل به این زودیا...

با این شرایط واقعاً من حوصله خودمم ندارم. الآن دقت می کنم نمی دونم آیا با این وقفه ی چند ماهه اینترنت و این اوضاع فعلی، که ظاهراً امتداد هم خواهد داشت، واقعاً بتونم برگردم به همون حالت قبل، برگردم به حالت عادی، بتونم کارایی رو انجام بدم با هوش مصنوعی با دیباگ کردن برنامه ها و...

پیج ها و کانال هامو دوباره راه بندازم، استارتاپ های بین المللیم رو ببرم جلو، کارای جدید بتونم بکنم و راه بندازم...

واقعاً نمی دونم، در خودم نمی بینم حقیقتا، نمی دونم  که آیا بتونم یا نه؟ تنها چیزی که می دونم اینه که 

روان ما آسیب دیده تو این دوره.

امیدوارم این دوره ی سیاه به زودی سپری بشه.

و هرچه زودتر تموم بشه...

خدا به داد شخص من برسه که حالم اصلاً خوب نیست.