تو ی وبلاگی در بیان دیدم طرف نوشته نیروهای نظامی دین شون رو ادا کردن الآن وقتشه که اونایی که میگفتن نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران را بفرستیم پای لانچر... (نقل به مضمون)

بعد یکی با نام کاربری «ی بنده خدا» اینو کامنت کرده بود برام جالب بود:

«بدیمش دست اونا که صلح خاورمیانه را فرا می گیره.

چه بهتر، حمایت از غزه و لبنان و ... را بر داریم که دیگه کسی کاری به کار ما نداره.

اتفاقاً خیلی هم عالی میشه.

منتها نباید اینارو بفرستیم پای لانچر اینارو باید بفرستیم رو پست های مدیریتی.

و تصمیم گیری.

فی الحال باید برای پای لانچر اون افرادی را بفرستیم که می گفتن هرکسی نمی خواد جمع کنه از ایران بره. اونارو می فرستیم پای لانچر. بعد ما کمبود نیروی انسانی پای لانچری نداریم اصلاً ارتش و سپاه چهل سال خوردن و خوابیدن الآن وقتشه بابت این چهل سال حقوق و مزایایی که گرفتن برن بجنگند.

اگر اینا تموم شدن، ان شا الله بقیه افرادی که هر شب تو خیابون دارن شعار میدن را می فرستیم پای لانچر و جنگ که به حول و قوه الهی پیروز بشیم.»

حالا احساس می کنم اون جمله ی آخرش ایهام داره...

الله اعلم