بی نام و نشان

دختران، خانم ها، خانم کوچولو ها، دختران دیروز، خانم های فردا، همگی روزتون مبارک 🌹 😊 

حالا به ما که ربطی ندارد و منم مشکلی ندارم با این توافق و اتفاقات احتمالی بعدش، یا حتی با توافق نشدن و ادامه ی جنگ. کلا من مشکلی ندارم. (روزگار اینجوریم کرده ها قبلاً ها مشکل داشتم) و حتی با بود و نبود هسته ای هم فرقی به حال من نمی کنه و با دادنش و ندادنش هم مشکلی ندارم!!

اما حرفم در این پست ی چیز دیگه است!

می دونستید علاوه بر اینکه کلی شهید بابت این هسته ای دادیم، کلی دانشمند هامون ترور شدن، سی ساااال آزگار زحمت کشیده شده روی این موضوع و حتی علاوه بر اینکه سال‌ها تحریم علیه مردم بینوا اعمال شده و در فشار اقتصادی بودیم و تورم چه زندگی ها را از هم نپاشید و چه جوان هارو پیر کرد...

می دونستید علاوه بر همه ی اینها تا الآن بالغ بر دو و نیم تریلیون دلار برای هسته ای ایران هزینه شده ؟می دونستید این هسته ای ۲/۵ تریلیون دلار برای کشور آب خورده تا حالا ؟

می دونستید این پول چقدره ؟ و میشه چه کارایی کرد باهاش ؟

میتونید حجم این مبلغ را درک و هضم کنید ؟

ببینید کل خسارت جنگ معادل حدود 270 میلیون دلار تخمین زده شده با این همه خرابی.

تولید ناخالص ملی ما سالانه حدود 320 میلیون دلاره اگه اشتباه نکنم. تولید ناخالص داخلی چین بعنوان دومین اقتصاد دنیا اگر اشتباه نکنم سالانه چهار میلیارد دلاره.

یا خود آمریکا اقتصاد اول دنیا 19 میلیارد دلار!

(این پاراگراف را مطمئن نیستم اعدادی که تو ذهنم بود حدودی نوشتم اگر اشتباهه بگید اصلاح کنم)

ویرایش پست: اعداد بالا اشتباه بوده و به این شکل تصحیح می کنم:

در رتبه‌بندی جدید، تولید ناخالص داخلی اسمی آمریکا (۳۰.۷۷)، چین (۱۹.۶۳)، آلمان (۵.۰۵)، ژاپن (۴.۴۴)، بریتانیا (۴.۰۰) و هند (۳.۹) تریلیون دلار می باشد.

بعدی ها هم فرانسه و ایتالیا است دوستان.

می دونستید جنگ سوریه در چند سال برای ایران پنجاه میلیارد دلار هزینه داشته ؟

حالا این هسته ای رو می خوان مفت بدن بره (که البته من باهاش مشکلی ندارم و مخالفتی هم روش ندارم چون اگه قرار بود به درد مردم بخوره تو این سالها خورده بود) 

می دونستید در قبال دادن هسته ای تنها بیست میلیون دلار از پول های بلوکه شده ی ایران قراره آزاد بشه؟

حالا به نظرتون کی قراره پاسخگوی این خسارات عظیم به ملک و ملت باشه؟ این همه پول را اگر روی انرژی خورشیدی سرمایه گذاری می کردن چی میشد ؟

اگر همون اوایل سایت ها رو اعلام می کردن و تحت نظارت بازرسان فنی آژانس فقط برق تولید می کردن چی میشد ؟

اگر روی اینترنت سرمایه گذاری می کردن و می‌شدیم هاب اتصال خاورمیانه چی میشد؟

اگر روی ساخت دیتاسنتر و کارخانه های تولید قطعات کامپیوتر سرمایه گذاری می‌شد الآن جای کدوم کشور را گرفته بودیم ؟

اگر خودروسازی را متحول می کردیم با این پول...

تمام موارد جایگزین بالا اگر اتفاق می افتاد الآن کمترین بهره اش نبود هیچ جنگ و تحریمی بر علیه مردم بود و تورم نداشتیم، اقتصاد پویا بود و نه تنها در بازار جهانی جا داشتیم شاید در بین چند اقتصاد مطرح دنیا بودیم.

اینجوریه متأسفانه. و الآن طبق معمول همیشه ی کشور کسی پاسخگوی این سیاست ها نبوده و نیست و نخواهد بود حتی امثال شریعتمداری و غیره و ذلک.

ولی

هنوزم گرچه دیره ولی ممکنه.... میشه دوباره شروع کرد و تصمیمات درست گرفت و در مسیر و هدف درست و مشخصی سرمایه گذاری کرد و اقتصاد کشور را دوباره شکوفا کرد.

به امید خدا.

الله اعلم.

امروز سر پا بودم توی خونه، ی دفعه بدنم خالی کرد...

احساس ضعف شدیدی کردم. انگار دیگه جان ندارم، کسی که قند خونش یک دفعه افت کنه دیدین ؟ این شکلی ام...

سر درد دارم ولی نه سر درد معمولی، ی قسمت خاصی از سرم درد می کنه. ضعف شدیدی در عضلاتم دارم، بدنم به سختی تکون می خوره. به قول خودمونی تر بدنم نا نداره.

دلم ی چیز شیرین می خواد (که البته الآن خوردم) ولی خوب گرسنه ام نیست ها صبحانه خوردم.

دلم می خواد دراز بکشم ( که تقریباً الآن همین حالتم تکیه دادم) و چشمامو ببندم و به کهکشان فکر کنم.

دلم می خواد ی مطلب جذاب طولانی بخونم. ولی کتاب نه، چون سنگینه، جون ندارم نگهش دارم.

دلم می خواد یه فیلم طولانی علمی تخیلی جذاب ببینم.

یا چند تا ویدیو مورد علاقه ام از کانال های مورد علاقه ام در یوتیوب را ببینم.

ولی متأسفانه بهشون دسترسی ندارم.

اینجا هم که خلوته... مطلبی برای خواندن پیدا نکردم.

دلم می خواد مشغول کنم خودمو تا این حالت بدنم درست بشه و بتونه ریکاوری کنه ...

فقط می خوام وقت بگذره. بدنم خالی کرده.

خوب همه تون مستحضرید که در سال اخیر با شروع جنگ از خرداد ماه و شروع بدبختی ها و فروپاشی کسب و کارها با قطعی گسترده ی اینترنت همراه بود.

که تا الآن به اوج خودش رسیده و منم از این خسارات مستثنی نبودم. فلذا با این که شهر ما هم کوچیکه و آنقدری کار فیزیکی نداره، به هر حال منم مثل بقیه در تکاپو هستم برای بقا!

که دنبال وام و ... بودم که نشده تا الآن و آگهی های استخدام و کار را از هر جایی که بشه بهشون دسترسی پیدا کرد را پیگیرم.

لذا دیشب که داشتم دیوار را چک می کردم یک آگهی جدید دیدم برای پوزیشن شغلی سطح پایین (حالا نمیگم چه کاری که نه به کسی توهین بشه خدایی نکرده و نه شما حساس بشید). گفتم خوب اینو فردا یعنی امروز میرم و ان شا الله‌ اگر شد مشغول میشم. درسته به هر حال تخصص های فراوانی دارم ولی وقتی کار مناسب نیست، آب دریا را گر نتوان کشید، پس به قدر تشنگی باید چشید...

بعله.

پا شدیم صبح هِلِک هلک راه افتادیم رفتیم رسیدیم به منطقه صنعتی...

فکر می کنم ما واقعاً مصداق واقعی ان الانسان لفی خسر هستیم. یا مثلاً به قوله تعالی خلق الانسان فی کبد... .

واقعاً هر روز سخت تر از دیروز، هر روز غمگین تر و رنجور تر.

واقعاً هم رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر.

ولی مردم خواهش می کنم دیگه شما همدیگه رو اذیت نکنید و آزار ندید. هرکسی بدبختیای خودشو داره، هرکسی با رنج‌های خودش کرفتاره. دیگه شما بیشترش نکنید.

اوضاع مملکت هم که درست نیست و نمیشه هم، حداقل به این زودیا...

با این شرایط واقعاً من حوصله خودمم ندارم. الآن دقت می کنم نمی دونم آیا با این وقفه ی چند ماهه اینترنت و این اوضاع فعلی، که ظاهراً امتداد هم خواهد داشت، واقعاً بتونم برگردم به همون حالت قبل، برگردم به حالت عادی، بتونم کارایی رو انجام بدم با هوش مصنوعی با دیباگ کردن برنامه ها و...

پیج ها و کانال هامو دوباره راه بندازم، استارتاپ های بین المللیم رو ببرم جلو، کارای جدید بتونم بکنم و راه بندازم...

واقعاً نمی دونم، در خودم نمی بینم حقیقتا، نمی دونم  که آیا بتونم یا نه؟ تنها چیزی که می دونم اینه که 

روان ما آسیب دیده تو این دوره.

امیدوارم این دوره ی سیاه به زودی سپری بشه.

و هرچه زودتر تموم بشه...

خدا به داد شخص من برسه که حالم اصلاً خوب نیست.

این پست مناسب خیلی هاست. شامل راهکارهای مناسب و عملی برای ایجاد یک عادت خوب و یا ترک یک عادت بد هستش. از دانش آموز و کارمند گرفته تا دانشجو و خانه دار و کارخانه دار! حتی مدیران که باید این سری نکات را بدانند.

چون این پست هزینه داره، ی نکته ای بگم که یکی از پیج های کاری من مشاوره بود (بماند که چه مشاوره ای و در چه زمینه هایی مشاوره می دادم) که  یکی از موارد مشاوره های آموزشی بود.

بگذریم.

برای ایجاد یک عادت خوب باید قدم به قدم و با حرکت های کوچک و نه اجبار به اون عادت نزدیک بشیم و آنقدر خودمون را وابسته کنیم به اون عادت که نه با اکراه بلکه با شوق و رغبت به سمت اون عادت خوب بریم که در نهایت تبدیل بشه به یک رفتار! نه صرفاً یک عادت، یعنی این عادت بخشی از وجود و هویت ما بشه. 

یعنی بتونیم باهاش زندگی کنیم؟

نه اصلاً، باید طوری بخشی از هویت ما بشه که بدون اون رفتار اصلا نتونیم زندگی کنیم. حالا در ادامه میگم چطوری باید بهش برسیم و چه کارهایی باید انجام بدیم.

شما فرض کن می خوای درس بخونی ولی تا کتاب را باز می کنی خوابت می بره، فرض کن می خوای بری اینستاگرام چک کنید ولی تا بازش می کنی یاد دوست دختر /پسرت می افتی، فرض کن می خوای ورزش کنی ولی تا می‌رسی سر کوچه میری می‌شینی تو کافه، فرض کن می خوای بری با لپ تاپت کارای درسی، پایان نامه، پروژه، یادگیری نرم افزار خاص و... انجام بدی ولی تا میری می‌رسی و روشن میکنی شروع می کنی فیلم دیدن...

پس چیکار باید بکنیم؟

بعله با ما در ادامه مطلب همراه باشید.

اعصابم خرد شده و نمی دونم چیکار کنم.

خیلییی عصبانیم از این اوضاع...

این عصبانیت زیادی داره مریضم می کنه.

پیشنهادی، حرفی، حدیثی، سخنی، سلامی، کلامی؟

همون نهایتش مگه خدا به دادمون برسه 😔

اول از همه اینکه خیلی ناراحتم ... و علتش بماند.

اما بعد پست سید مجتبی رو نادیده بگیرید. البته در مورد ایشان بگم که هوشیار هستند و حالشون خوبه و رو به بهبود هستند ولی به دلیل شدت جراحات همچنان تحت درمان هستند. و ان شا الله‌ به زودی به سلامت کامل می‌رسند.

باد آورده را باد می برد...

و هزاران ضرب المثل اینطوری که آقااااا هوای همو داشته باشید. چوب خدا صدا ندارد ها! از ما گفتن بود مخصوصاً تو این وضعیت همیشگی حساس کنونی!!

توی شهر ما، ی بنده خدا خونه اش را (در یکی از محله‌های پایین شهر ) فروخته به یک پزشکی که خونه زندگیش کرجه و برای مدتی اومده اینجا از جنگ دور باشه. حالا این خونه رو یک میلیارد تومان ناقابل گرونتر فروخته به طرف (بعبارتی کرده تو پاچه بنده خدا و اونم احتمالاً براش مهم نبوده و خریده)

حیای گربه کجا رفته؟ حالا خیلی هم در دیزی بازه!

بعد این فروشنده که نه، این بنداز خود زرنگ پندار، تشریف برده دو تا محله اون طرف تر (که از این سود بادآورده منفعتی کسب کنه و در محله ای بهتر سکنی بگزینه!) خونه بخره. ی مقدار هم پول داشته گذاشته رو پول خونه اش و رفته خونه خریده. و الآن مشخص شده که خونه ای که خریده رو حدود یک میلیارد تومان ناقابل گرونتر فروختن (انداختن) بهش.

😂😂😂😂

طبیعتاً اینا طرفین معامله آشنا هستند و دورادور می شناسیم همو که خبرا رسیده و جای سوال کردن نیست.

حالا کسی بهش نگفته که گرون کردن تو پاچه ات که پشیمان نشه و فسخ نکنه. البته اگرم فسخ کنه ی مبلغی را باید اخ کنه که مشمول ضرر و زیان مالیه به هر حال.

در کل، نتیجه اخلاقی اینکه، اینطور نباشید.

مراقب خودتون و همدیگه و دیگران باشید.

خدا داره می بینه. الکی نیست همیشه میگم الله اعلم.

چه ملت شاد و شوخ طبعی داریم، حیف که مسئولین قدرمون رو نمی دونن و متأسفانه زمانه سر ناسازگاری داره با ما...

این ضایعاتی ها که با بلندگو میان داد می زنن، تو کوچه و خیابان را دیدید ؟ تو شهر ما که هستن هنوز...

امروز اومده با بلندگو و صدای ناخراشیده میگه: آهن پاااااره، (با صدای همون ضایعاتی و اون لحن بخوانید)، پلاستیک پاره، نووون خشکیی خریداریم. آفتابه مسی، ضایعاااات، یخچال سوخته، ی مکثی کرد، اف 35 سوخته، بال اف 15، پهپاد تیکه شده خریداریم.

😂😂😂😂😂😂😂

یعنی ملت شادی داریما، حیف که الکی خوشحالن.

و اینکه همچنان روی دور سیاست جنگ جنگ تا پیروزی هستیم.